Moederschap..

Wanneer begint dat eigenlijk? Moederschap? Is dat vanaf conceptie? Of als het levensvatbaar is? Maar als je dan daarvoor je kindje verliest, dan ben je toch ook moeder geweest? Weer zo’n raar hersenspinsel waar ik me dan uren het hoofd over kan breken.

Onze kleine man zit nu 35 weken in mijn buik. Het grote aftellen is begonnen, zoals mij vaak verteld is. Ik geloof dat ik al sinds ik weet dat ik zwanger ben aan het aftellen ben. Het was geen roze wolk, die zwangerschap, maar ik ben wel fors onder de indruk van de natuur, en de mogelijkheden van het vrouwelijk lichaam. En dieren, want die kunnen het ook. Maar dat die kleine schoppende alien in mijn buik straks echt een mens(je) is.. dat kan ik nog niet helemaal bevatten.

Wel slim van de natuur, aan het eind kijk je zo uit naar het wezentje, dat je (bewust?) die bevalling maar even vergeet. Je kijkt er niet naar uit, maar het wordt steeds minder eng. Je zult er toch aan moeten geloven. Zo’n andere oneliner die je nu regelmatig om je oren krijgt ‘Er is er nog nooit een blijven zitten!’. Op zich durf ik dat dan ook wel weer te weerleggen, want stel (ja, stel) dat je overlijdt, met de baby in je, dan blijft ie mooi wel zitten. Niet te hopen natuurlijk, maar alles kan.

Verlof is geen vakantie. Dat wil ik nog even zeggen. Er zijn mensen (meestal mensen die nog niet zwanger zijn geweest, of mannen), die denken dat dit een periode is die uit louter lanterfanten, koffiedrinken en zorgen voor je man bestaat. Nu heb ik ook wel de nieuwe gewoonte om ’s ochtend sinaasappels voor ons te persen aangenomen, en wordt er veel gelanterfant, maar je kunt ook niet veel meer! Vol enthousiasme ben ik vandaag naar de stad gewandeld… en na 6 stops om te plassen, waggelend de eerste winkels te hebben gezien heb ik het maar weer opgegeven. Donner heb ik trouwens wel vol rust doorgesnuffeld, met af en toe zitten. Ben niet thuis gekomen met alles waar ik voor ging, maar wel met een minizwembroekje (Sicilië, we komen er aan!), een rompertje (ja, daar had ik er inderdaad al genoeg van, maar de HEMA heeft iets waar ik soms niet zonder kan) en een puzzelboek. Ken je dat nog, Denksport? Ik heb de hoop dat ik mijn brein dan nog iets kan stimuleren.