Voor iedereen die zich af vroeg hoe is het is om met een/onze baby op reis te gaan, twee maanden na de bevalling. Voor degene die zeiden dat het misschien niet zo handig was, dat ze hoopten dat het goed zou gaan, en voor degenen die het toe juichten. Voor de moeders met goede, en de moeders met minder goede ervaringen.
Om 3:45 ging de wekker. Toegegeven, om 3:30 ging de wekker van de man al, maar die staat erom bekend om wekkers uit te zetten zonder te registreren dat ze überhaupt af gingen in de eerste plaats.. Zachtjes uit bed, zoon en man slapen, douchen, aankleden (alles lag al klaar in de woonkamer) en man wakker maken. Die verschrikt uitroept ‘Het is al vier uur!!’. Ook de man gaat douchen, aankleden en zachtjes en voorzichtig doen we de laatste dingen. Onze zoon aanschouwt alles met grote open ogen. Tot zover het zoveel mogelijk laten slapen van de kleine. Als allerlaatste (op het nippertje niet vergeten om de luieremmer te legen.. je zal het vergeten en na ruim 3 weken terugkomen in de zomer…) de zoon nog een schone luier, tassen in de lift en we zijn los! In mijn hoofd blijf ik de lijstjes afgaan, is alles gedaan? Is alles mee?
Gelukkig is mama zo lief om ons naar Schiphol te brengen, want waar we voorheen nog fluitend in de trein stapten.. is dat nu niet te doen. Na een tijdje valt de zoon toch in de auto weer even in slaap, en na even rijden komen we aan op Schiphol. In het pre-kind tijdperk liep ik rustig nog een rondje in de winkels na de douane, om de laatste vergeten dingen te kopen. Zo had ik nu een camera bij me zonder SD-kaartjes. Nog niet eerder vloog ik met EasyJet vanuit vertrekhal Budget.. Maar wat ging het soepel! Er stond een enorme rij voor incheck/bagage drop-off, maar we werden bijna direct uit de rij gehaald. ‘Reist u met een baby? Dan mag u naar de versnelde incheck!’. Heerlijk! Ook werd er niet eens met de ogen geknipperd toen ze onze enorme ingepakte kinderwagen zagen. De Maxicosi mocht mee naar de gate!
In de budget vertrekhal helaas geen SD kaartjes, maar wel een kop koffie en een broodje. Al met al had het toch nog even geduurd, dus toen we ons realiseerden dat de gate over 5 minuten zou sluiten een sprintje getrokken, nadat we de zoon een schone luier en broek hadden aangedaan. Een lichtgrijs broekje om precies te zijn. In de 5 minuten die het kostte om bij de gate aan te komen had zich hier echter al een grote geelbruine vlek op gevormd.. Dus de stewardessen hielpen direct bij het instappen (langs de rij vooraan, want je reist met baby) met het organiseren van de uitklaptafel in het minitoilet. Matje vergeten dus baby op plastic. Broek uit, chaos, romper uit, chaos, luier uit, schoonmaken, naakte baby = huilen want koud en hard, nieuwe romper aan (HOE kan je nu al weer poep aan de mouw hebben?!), broekje aan (tip: neemt minstens 3 setjes mee) en naar papa.
Was het vroeger niet zo’n ramp om opeengepakt te zitten, opeengepakt zitten met baby is even een uitdaging. Maar goed, taxi’en naar de baan, baby aan de borst (heel beschaafd), de lucht in. Blij kind, blije mama, blije omstanders. Baby slaapt als een kleine prins over mij heen gespreid, maar zowel ik als de man hebben inmiddels de drukplekken in onze knieën staan. Na een klein uurtje wordt de zoon toch wat onrustig en loop ik even in het gangpad op en neer. Voorin, in de rijen met extra beenruimte (toch achteraf gezien een handige investering) is een hele rij van 3 stoelen leeg!! Lief aan de stewardess gevraagd.. we mogen verhuizen!
Ineens kan ik op 2 stoelen liggen met baby (alweer slapend) gedrapeerd op de buik, en met m’n hoofd op de knieën van de man. Kan ik stiekem ook nog even slapen. De vlucht vliegt voorbij en voor we het weten staan we op het vliegveld van Catania. Zoon in draagzak geklust, en we gaan op zoek naar de koffers. Maar waar is nou die Maxicosi gebleven?! Kinderwagen komt via de band, en maxicosi vinden we terug bij de kinderwagens. Alles compleet! Inmiddels zijn we aangesproken door een heleboel verschillende reizigers.. met een baby reizen verbroedert!
Aangekomen bij de autoverhuur is het een feestje. Voor ons dan, want ook hier mogen we met priority vooraan in de rij.. is de wachttijd met een uurtje verkort! Gelukkig maar, want nadat de meneer me geadviseerd heeft om toch echt een grotere auto te nemen komt er luid gekrijs uit de draagzak, hij is het zat! We lopen naar de auto, helaas nog niet gewassen. Vanwege de krijsende baby krijgen we een andere mee, zodat we wederom niet hoeven te wachten. Onze witte Jeep Compas wordt volgestouwd door de man terwijl ik wederom borstvoeding geef.. de kleine man is dorstig met alle warmte. En poept weer langs de luier alles vol! Outfit 3 gaat aan! Met extra hydrofiele doek in de Maxicosi ter bescherming. We zijn op weg…
Even wilden we de ‘romantische’ kustweg nemen, maar aangezien de zoon het zat is kiezen we toch de snelste route, en via een supermarkt, want ik heb maar 10 luiers meegenomen, en 1 pakje doekjes. Daar is net een aanzienlijk gat in geslagen, dus op zoek naar de Italiaanse versie van Pampers! Spoiler alert… die heten ook Pampers. Wel gaat hij hier magisch van maat 2 naar 3, onze grote vent. Hij ligt heerlijk te tukken, en we rijden door naar de Agriturismo.. Het grote genieten mag beginnen!
Baan Avonturen! 