Onze eerste stop is Agriturismo Palazzo Rosso in Riposto. Een klein stukje rijden vanaf het vliegveld. We komen aan, en het ziet er fantastisch uit. De wegen zijn niet heel goed, maar onze Jeep kruist overal doorheen. 
Onze kleine ‘bambino’ wordt hartelijk begroet, en we krijgen een heerlijke kamer, met babybedje. Nadat we alles naar boven hebben gesleept vallen we neer op bed. Een middagslaapje lijkt ons een goed idee. De airco aan en even liggen. Gezellig gekir en kleine duwtjes maken ons wakker. Tijd om op verkenning te gaan! De tuin staat vol met prachtige oude bomen, waaronder olijfbomen. Er zijn schommelstoelen, er is een klein maar heerlijke zwembad, maar de verzorging is toch wel het allergrootste comfort. We besluiten een kleine duik te nemen, en bambino gaat voor het eerst zwemmen! Het is geen onverdeeld succes, maar maar wel mooi gedaan.
Het schemert, dus de muggen hebben me direct gevonden. We gaan terug naar de kamer, douchen en kleden ons om. Na alle ervaringen is Siebe lekker moe, en hij valt rustig in slaap. Babyfoon aan, en naar beneden. Babyfoon hapert. Nieuwe moeder; dus stress. Gelukkig goede app als tip van vriendinnetje en met een telefoon boven en een beneden kan het diner beginnen. Bij deze Agriturismo zit een ontzettend goed vis restaurant. We krijgen allerlei soorten gegrilde vis en groenten, heerlijk. Om 22:00 duiken we het bed in, vermoeid maar voldaan!
Omdat de kamers allemaal op een gemeenschappelijke gang uitkomen is het hier vrij gehorig.. maar gelukkig huilt Siebe alleen overdag, en is hij ’s nachts ontzettend heerlijk rustig en stil. In de ochtend staat er een goed ontbijt klaar; croissantjes, taart, zoetigheid, maar ook heerlijke kaasjes en vleeswaren, broodjes, yoghurt en enorme wilde perziken. Genieten. Omdat de baby al heel vroeg wakker was, slaapt hij voor zijn eerste ochtendslaapje alweer als we ontbijten.
We brengen de dag gewoon hier door. Geen plannen, geen uitstapjes. Wennen aan de temperatuur, aan het reizen. We willen proberen ritme en regelmaat te behouden in de vakantie, voor als we straks weer aan het werk moeten. We lunchen met lasagne en parmiggiana, slapen weer even en zwemmen nog wat aan het eind van de middag. ’s Avonds eten we met een stel andere Nederlanders, wie we bij het ontbijt ontmoetten. Zij zijn naar de Etna geweest, iets wat we overwogen hebben. De buren zijn 50 jaar geworden dus we genieten mee van het feestgedruis, maar ook vanavond ligt onze bambino heerlijk te slapen tijdens het eten, en gedurende de nacht.
Ik word wakker van het kirren van Siebe, en kijk gedesoriënteerd om me heen.. waar is Gerard? Ik weet dat ik 6u nog gevoed heb, en toen was hij er nog. Hij heeft daarna met Siebe gespeeld, en toen weer in slaap gekregen. Ik heb er doorheen geslapen. De gebroken nachten van de afgelopen 11 weken tellen behoorlijk. Hij wordt nog steeds elke nacht om de 3 uur wakker voor een voeding, en dat is echt best pittig! Ik kleed ons aan en ga naar beneden, en daar is hij! Met een kop koffie en de krant… zo fijn!
Na opnieuw een goed ontbijt overleggen we. Strand? Stadje? Etna? Waar zouden wij, maar bovenal, waar zou Siebe het meest zin in hebben? We blijven hier genieten! We lezen een boek, zwemmen even, zorgen voor ritme en slaapjes, lunchen met gegrilde vis en nemen alle tijd om met hem te spelen en te genieten van het samenzijn. Hij doet het zo goed. In z’n luier en soms met hydrofiele doek kijkt hij helder de wereld rond. De ruisende blaadjes van de olijfbomen, het spelende zonlicht, alles is een avontuur. En gelukkig hebben we een heerlijk wipstoeltje en tentje bij ons, dus hij heeft alles om zich te ontspannen.
Morgen gaan we naar de volgende Agriturismo, maar via Taormina, een stad hier in de buurt. Eens kijken hoe dat bevalt!
Caio!
Baan Avonturen! 