In de buurt van Trapani en oude stenen in Agrigento

In de buurt van. Want naar Trapani zijn we niet geweest! Na een wederom succesvolle autorit kwamen we aan in Villa delle Palma Delfina, een agriturismo in de buurt van Trapani, aan de voet van de Erice. Het is een landhuis, gelegen aan een laan vol palmbomen. De kamer was prima, de badkamer klein, er was een zwembad en een prima ontbijt. Het enige wat miste was een restaurant. Maar met een olijvenbrood van de Lidl, smeersels, en een salade hadden we zo een diner in elkaar geklust. De eerste avond bleven we buiten hangen. Na het lezen van alle boeken over slapen lukte het ons zowaar om Siebe binnen afzienbare tijd te laten slapen.

Omgeven door muggen, maar ook met een prachtig uitzicht en een mooie zonsondergang hebben we buiten gezeten. Overwegend wat we wilden doen de komende dagen. We hebben net in een stad gezeten, dus dat hoefde even niet.

De volgende ochtend besluiten we naar de nabijgelegen zoutwinnerij te gaan. Hier bezoeken we het museum in een oude molen, en leren over de winning van (zee)zout. Het is een mooi proces, en de foto’s van vroeger geven een levendig beeld over hoe het was. Stel je even voor, in 40 graden met je voeten in intens zout water, witte vlakten, geen zonnebrand, geen zonnebril en een doek om je hoofd geknoopt. Betaald kreeg je per zoutmand, en ze werken van 3 uur ’s nachts tot 3 uur ’s middags. Loeizwaar. Inmiddels is het allemaal overgenomen door machines (hoewel de eerste machines vanwege roest niet direct een succes waren). Omdat het nu ook augustus is zijn we er precies op tijd om de oogst te zien. Het lijken wel bergen sneeuw. Wist je trouwens dat er in september zelfs flamingo’s zijn? Zij zijn roze doordat ze garnalen eten die roze kleurstof in zich hebben, en het water kleurt hier en daar ook roze. Het zout dan weer niet, dat is ‘gewoon’ wit, door alle biologische processen waarbij het gezuiverd wordt. Niks uit de fabriek bij.

We blijven in totaal 3 nachten, dus hebben tijd om even bij te komen. De derde dag blijven we op de agriturismo. We zwemmen wat, slapen een beetje, niets bijzonders op te schrijven. We lezen iets over sprongen en ontwikkelingen en slapen en meer van babies. Huiswerk :).

Na het laatste ontbijt zwaaien we uit. We rijden naar Agrigento, waar aloude tempels op ons wachten. We verblijven in Bamboo Luxury B&B , in een lekkere 4 persoonskamer. Hier ben ik een jaar 4-5 geleden als eens geweest met een vriendinnetje, en het was een fijne plek. Nadat we alles in de kamer hebben gezet is het al best laat, en nemen lekker rust. Er zit (eindelijk) een goede douche in, dus dat gebeurt sowieso. We lopen een klein stukje het oude centrum in, maar dat is allemaal nogal steil, en bewaren we voor een andere dag. Nadat Siebe slaapt hebben we niet zo veel zin om nog een restaurantje op te zoeken, en Gerard gaat op pad. Misschien herkenbaar voor andere jonge ouders, maar omdat ik al in pyjama ben na het douchen (en geen zin heb om een all-you-can-eat-buffet voor de muggen te zijn) zitten we in het donker een afhaalpizza te eten, fluisterend. Lekker op tijd naar bed!

De volgende ochtend staan we om 8:00 klaar voor het ontbijt, daarna willen we de beroemde tempels gaan bekijken. Helaas heeft de meneer zich verslapen en hebben we 45min later pas eten. Op zich niet erg, maar de temperatuur loopt iets op.. Een klein overzichtje van mensen op TripAdvisor over de ruïnes: zeker doen, maar niet overdag. Bloedheet en geen schaduw. Oh. En niet met kinderwagen doen. Tip: ga rond 19:00 en pak de zonsondergang mee. Je kunt de ruïnes bezoeken tot 0:00. We besluiten overdag weinig te doen, beetje rommelen, beetje lezen. Lunchen met leftover pizza en rond 18:00 halen we onderweg een broodje en op weg naar de tempels.

De temperatuur is best prima. We kregen de tip om beneden te parkeren. Er zijn drie parkeerterreinen, en als je langs de tempels loopt kun je dus van boven naar beneden, of beneden naar boven lopen (3.2km). De keuze is snel gemaakt. Je kunt een busje in het park, of een taxi buiten het park voor 3e de man nemen. Ook dat is top. Sieb in de draagzak, rugzak vol schone luiers, drinkwater en meer nuttige dingen en de paden op, de lanen in.

Voor nuttige informatie kun je hier eens kijken, de officiële site van de Vallei van de Tempels. Het is de grootste archeologische vindplaats ter wereld. De oude naam is Akragas, het oorspronkelijke centrum van Agrigento, een oude Griekse kolonie. Je vindt er overblijfselen van de Griekse, Romeinse en vroegchristelijke tempels, ondergrondse aquaducten, maar met name de bijna intacte tempels zijn indrukwekkend.

We lopen van de tempel van Juno/Hera Lacinia (gebouwd in de 5e eeuw voor Christus) naar de tempel van Zeus/Jupiter, terwijl de zon ondergaat en de tempels verlicht worden. Er staat een briesje en het is relatief koel. Zo is het goed te doen! Met Siebe in de draagzak (grotendeels slapend) bekijken we de immense gebouwen. Niet alles krijgen we mee in het donker, maar het is zeker de moeite waard. Ook leuk, er stond stiekem boven een enorme rij, maar ouders met kleine kinderen mogen voor. Lief van die Italianen. Zo heeft Siebe zijn eerste ‘oude stenen’ echt bewonderd. Grotendeels slapend.

De volgende ochtend besluiten we het oude centrum van Agrigento te verkennen. We klimmen naar de Duomo. De stad ligt op een helling, en in totaal lopen we bijna 5km, en het is best warm, met Siebe in de draagzak. Het uitzicht is het waard, en op de weg naar beneden stoppen we bij een Osteria voor een uitgebreide lunch. Funfact: in de Dom heeft onze zoon weer een van zijn talenten tentoongesteld, en mocht in de Sacristie verschoond en verkleed worden.