Milazzo, Lascari

Oh, wat was het fijn die eerste agriturismo. Je kent het misschien wel, je boekt iets via Booking (of een andere site) en je denkt dat de foto’s mogelijk beter zijn dan de realiteit? Nou, dat was in dit geval niet zo. Wat een vriendelijkheid en comfort! Dat was bij de tweede agriturismo wel iets anders.. misschien was het feit dat er alleen avond-foto’s van het zwembad waren een teken aan de wand. Het was verder prima hoor, maar wat meer basic. Nu wisten we dat de derde agriturismo echt weer genieten zou zijn, dus toen hebben we een nacht omgeboekt. Want daar deed die de vriendelijke Italiaanse meneer helemaal niet moeilijk over.

Op weg van de tweede naar derde agriturismo zijn we gestopt in Taormina. Het leek niet hee warm die dag, maar we waren even vergeten dat in die oude stadjes de warmte tussen de huizen blijft hangen. En de koelere ouder gebouwen zijn meestal kerken, waar we met een krijsend kind ook niet de rust willen verstoren. In zijn kinderwagen met ventilator ging het best goed! We zijn niet te lang gebleven, hebben een rondje gelopen, geluncht en weer naar de auto, net voldoende!

We waren in Milazzo, in de buurt van Messina. We zijn van de agriturismo in de middag naar een strandtent gereden en hebben daar eerst aan het zwembad geluncht, waarna we ons geluk op het strand hebben beproefd. En wat een geluk. Onze bambino heeft heerlijk in zijn wipstoeltje liggen tukken en om zich heen liggen kijken, en voeden op zo’n strandbedje gaat prima! De zee hebben we hem niet mee in genomen, dat leek ons minder geslaagd, maar het briesje en de wapperende parasols hebben hem veel plezier gegeven. En wij hebben heerlijk in zee gezwommen en wat gelezen! Met watermeloen en een broodje met mozarella en tomaat gedineerd in het licht van de ondergaande zon, puur genieten.

Het enige waar we hem echt geen plezier mee doen is autorijden. En dat is vreemd. Want dat was eerst een superleuk tijdverdrijf, beetje met grote ogen naar buiten kijken, en nu, zodra hij doorheeft dat de Maxicosi de achterbank raakt is het gillen. Nu hebben we zoveel spullen dat we niet zomaar naast hem kunnen gaan zitten, dus dat was geen feestje.

De volgende dag zijn we naar onze derde agriturismo (La Campanelle) gereden, in de buurt van Cefalu. Een prachtig uitzicht over de vallei en de zee, een heerlijk zwembad, een goed restaurant en een kamer met airco. Daar zijn we niet meer afgeweest. Van de andere mensen hoorden we al dat het in Cefalu nóg drukker was dan in Taormina, en bloedheet, dus zaten wij heerlijk aan het zwembad, wederom onder de wapperende parasols, in een briesje te genieten. Af en toe iets eten, flessen water wegklokken, en ik heb (letterlijk) kilometers gezwommen. Iedereen was erg lief voor onze bambino, en wil graag naar hem kijken en hem aan het lachen maken. Het was de jongste bezoeker ooit van deze Agriturismo.. En in z’n wipstoeltje of in z’n tentje was hij goed beschermd tegen de zon en kon hij nog wel van het verkoelende briesje genieten!

Maar ook aan dit verblijf kwam een eind, en aan het eind van de laatste dag (gelukkig mochten we na het uitchecken nog lekker aan het zwembad blijven hangen).. op weg naar Palermo!

Ohja. Met het risico dat deze hele reis een praatje poep wordt. Stel je voor. Je zit in de auto, voorin, bij je moeder op schoot (in een stilstaande auto). Je hebt je eten binnen, en denkt, dit is hét moment om even de boel te lozen. En poept dan zó hard dat het langs je luier over de jurk, tot in het ondergoed van je moeder spuit. Lang leve de spuitluier! En die Italianen keken wel wat vreemd toen ze uitstapte, onder de poep. Gelukkig waren we op weg met alles bij ons en kon ze zich snel verkleden.

Overigens krijgt hij het toch wel minstens 1 keer per dag voor elkaar om langs de rug omhoog te poepen. Andere luiers, we hebben al een hoop geprobeerd. Met wasmiddel krijg je de vlekken er niet uit, maar de Italiaanse zon bleekt het wel weer wit! So far, so good! Toch maar op zoek naar een wasmachine binnenkort..